Ωραία παιδιά με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια
Ωραία παιδιά, δικά μας, με τη μεγάλη θλίψη των αντρείων…(Γιάννης Ρίτσος)
14 ως 17 Noεμβρίου 1974 και στην ελληνική επικράτεια κυριαρχούσε η στρατιωτική δικτατορία. Κι όμως υπήρχαν φοιτητές και σπουδαστές που δεν άντεχαν τον σκοταδισμό και αγωνίζονταν βροντοφωνάζοντας επί μέρες «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» αλλά και για ένα κόσμο δίκαιο για όλους τους ανθρώπους της δικιάς τους και των επόμενων γενεών. Αυτούς τους αγωνιστές τίμησαν και οι δικοί μας μαθητές και μαθήτριες της ΣΤ΄ τάξης μαζί με τη δασκάλα τους κυρία Μπαμπάκου Δήμητρα και τη συμπαράσταση της εκπαιδευτικού κυρίας Τσακλίδου Δήμητρας καθώς και την ηχητική υποστήριξη του εκπαιδευτικού κυρίου Σαββίδη Αδαμάντιου.
Τα παιδιά της ΣΤ΄τάξης τραγούδησαν, παρουσίασαν σκετς, χρονικά και μέσα από τον διαδραστικό πίνακα έκαναν αναδρομή στα γεγονότα της εποχής, παρουσία γονέων και κηδεμόνων του σχολείου μας.
Όλοι μαζί τραγουδήσαμε τον Εθνικό μας Ύμνο και νιώσαμε πολύ υπερήφανοι για τους δημοκρατικούς αγώνες όλων των Ελλήνων.
